لینک های ضروری
  بازدید : 736
تاریخ انتشار : 4 شهريور
عباس محرومیه کارمند بازنشسته دانشگاه یزد:
28 سال عاشقانه کار کردم
28 سال عاشقانه کار کردم
عباس محرومیه شهریور 1370 وارد دانشگاه یزد شد و شهریور 98 نیز به افتخار بازنشستگی نائل آمد. به همین بهانه با وی گفتگو کردیم.

از چه سالی وارد دانشگاه یزد شدید و در چه واحدهایی خدمت کردید؟

من شهریور سال 1370 وارد دانشگاه شدم. ابتدا به مدت 11 سال در بخش دانشجویی مسئول امور سلف سرویس بودم و از سال 81 به کتابخانه فنی مهندسی منتقل شدم 10 سال نیز در آنجا خدمت کردم سپس به کتابخانه ی مرکزی رفتم. از سال 92 تا زمان بازنشستگی نیز در کتابخانه دانشکده هنر و معماری مشغول فعالیت بودم.

از دانشگاه یزد چه خاطراتی دارید؟

دانشگاه یک محیط فرهنگی و خوب است. کار کردن با نسل جوان بسیار لذت بخش است. من در بخش هایی فعالیت کردم که دانشجویان ارباب رجوع بودند ضمن اینکه تلاش کردم خدمات شایسته ای انجام بدهم، کار کردن با آن ها نیز خاطره انگیز بود. در همه ی این سال ها به غیر از درگذشت چند نفر از همکاران که ناراحت کننده بود، بقیه اش بسیار خوب و دلنشین بود.

در این سال ها ارتباط مسئولان و کارکنان به چه شکل بوده است؟

معمولا در دانشگاه دو قشر هستند. اعضای هیات علمی همیشه در صدر هستند و معمولا ارتباط تنگاتنگی با کارکنان ندارند. اما در بعضی  موارد هم که اعضای هیات علمی دید بازتری دارند ارتباط خوبی با کارمندان برقرار می کنند. خدا را شکر من خاطره ی بدی از هیچ کس ندارم.

چه توصیه ای به جوانانی دارید که در حال حاضر در دانشگاه مشغول به کار هستند؟

باید کارشان را دوست داشته باشند در اینصورت می توانند موفق باشند. توصیه می کنم برای یادگیری هرگز دست از تلاش برندارند و عاشقانه کار کنند. من شخصا در این سال ها به خصوص سال هایی که در کتابخانه بودم عاشقانه کار کردم و لذت بردم.

نسبت به بازنشستگی چه حسی دارید؟

هر چند با توجه به وضعیت اقتصادی موجود، دغدغه ی جدیدی ایجاد می شود اما بازنشستگی هم یکی از دوران های زندگی هست و باید از آن استفاده کرد.